Nawigacja

Aktualnie online

· Gości online: 1

· Użytkowników online: 0

· Łącznie użytkowników: 151
· Najnowszy użytkownik: yoka

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Relacja ze spotkania z Minister Beatą Kempą i Ministrem Konstantym Radziwiłłem.

W poniedziałek w Centrum Partnerstwa Społecznego „DIALOG” w Warszawie
o godz. 15 odbyło się spotkanie Porozumienia Zawodów Medycznych – przedstawicieli
9 związków zawodowych skupiających wszystkie zawody medyczne – z panią Minister Beatą Kempą Szefową Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Stronę związkową reprezentowali: Maria Ałaszkiewicz-Pietr (Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Diagnostyki Medycznej i Fizjoterapii), Krzysztof Bukiel (Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy), Jarosław Biliński (Porozumienie Rezydentów Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy), Lucyna Dargiewicz (Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych) i piszący te słowa Roman Badach-Rogowski (Krajowy Związek Zawodowy Pracowników Ratownictwa Medycznego). Spotkanie odbyło się na zaproszenie Minister Kempy po skardze prezesa Bukiela na to, że korespondencja związków zawodowych nie trafia do adresata jakim jest Premier, a przesyłana jest do innych osób, takich jak Minister Zdrowia czy też Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego. Związkowcy po wielu rozmowach z Ministrem Zdrowia ocenili, że nie ma on odpowiednich kompetencji i faktycznych możliwości aby rozwiązać problem płac w służbie zdrowia. Głównym celem spotkania ze strony związkowców było doprowadzenie do spotkania
z Premier Beatą Szydło. Tylko ono może bowiem uruchomić faktyczny, nie pozorowany dialog rządu z pracownikami medycznymi i zapoczątkować faktyczne, nie pozorowane rozwiązanie problemu niskich płac personelu medycznego w Polsce. Polacy, jak słusznie zauważył Jarosław Kaczyński Prezes Prawa i Sprawiedliwości w czasie kongresu swojej partii „nie chcą być tanią siłą roboczą i mają tego dość”. Ta prawda odnosi się również do pracowników służby zdrowia, pracujących w swojej Ojczyźnie.

Stanowisko Komisji Krajowej KZZ PRM w sprawie projektu ustawy o minimalnym wynagrodzeniu

Dr Konstanty Radziwiłł
Minister Zdrowia

Stanowisko dotyczące propozycji ustawy w sprawie minimalnego wynagrodzenia pracowników podmiotów leczniczych przedstawionej na posiedzeniu Komisji Trójstronnej w dniu 21 czerwca 2016 roku przez Ministerstwo Zdrowia.
Zarząd Komisji Krajowej naszej organizacji uważa za niedopuszczalne przyjęcie przedmiotowej propozycji w kształcie przedstawionym stronie społecznej w dniu 21 czerwca br. Uważamy, że prace powinny być prowadzone – ale z uwzględnieniem realnych potrzeb płacowych zawodów przez nas reprezentowanych. Nasze zawody stanowią misję w walce
o to co dla każdego człowieka najcenniejsze czyli zdrowie i życie. Nie chcemy czuć się pariasami w Polsce i z tego powodu dbać o zdrowie i życie obywateli innych państw, tych które doceniają nasza pracę, a przedstawicieli zawodów medycznych odpowiednio gratyfikują i szanują. Wraz z ośmioma innymi organizacjami reprezentującymi jednorodne grupy zawodów medycznych podpisaliśmy porozumienie, którego celem było wypracowanie minimalnych stawek zasadniczych wynagrodzenia dla poszczególnych grup. Porozumienie podpisali przedstawiciele organizacji wchodzących w skład zarówno OPZZ jak i FZZ.
I wypracowaliśmy odpowiedni consensus. Propozycja została przesłana do Pani Premier Beaty Szydło, a stamtąd przekazana przez Panią Minister Beatę Kempę Panu Piotrowi Dudzie Przewodniczącemu Rady Dialogu Społecznego. Jak widać nasza propozycja nie była dyskutowana i poważnie potraktowana. Nie chcemy jak jest w projekcie głodowych podwyżek rozciągniętych na lata, chcemy odpowiednio dobrze zarabiać na jednym etacie, spokojnie pracować dla dobra pacjentów, mieć czas dla rodziny i bliskich, ale jak widać nic
w tej kwestii się dla nas nie zmienia.
PROPONOWANY PROJEKT USTAWY JEST W OBECNYM KSZTAŁCIE PROPOZYCJĄ NIE DO PRZYJĘCIA!

Projekt ustawy w sprawie minimalnego wynagrodzenia pracowników podmiotów leczniczych. Śmiać się czy płakać, ... a może ostrzyć kosy? Ps. ratownicy medyczni wg tabeli współczynniki pracy: 0,71 i 0,62!

Materiał roboczy dla Trójstronnego Zespołu do Spraw Ochrony Zdrowia


Ustawa
z dnia ………………….
w sprawie minimalnego wynagrodzenia pracowników podmiotów leczniczych

Art. 1. Ustawa określa sposób ustalania minimalnego wynagrodzenia pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiocie leczniczym, uwzględniający rodzaj wykonywanej pracy oraz kwalifikacje wymagane przy jej wykonywaniu, oraz tryb dochodzenia do tego wynagrodzenia.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) minimalne wynagrodzenie – minimalne miesięczne wynagrodzenie zasadnicze przysługujące pracownikowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy w podmiocie leczniczym, obliczone w sposób określony w art. 3-5;
2) podmiot leczniczy – podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 618, z późn. zm.1));
3) pracownik – osoba zatrudniona w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym.
Art. 3. Minimalne wynagrodzenie ustala się jako iloczyn kwoty przeciętnego wynagrodzenia w rozumieniu art. 1 pkt 3a ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2015 r., poz. 2008) w roku poprzedzającym ustalenie i współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy.
Art. 4. Godzinową stawkę minimalnego wynagrodzenia ustala się dzieląc stawkę minimalnego wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.
Art. 5. Pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy przysługuje minimalne wynagrodzenie w wysokości proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy określonego w umowie
o pracę, biorąc za podstawę minimalne wynagrodzenie ustalone w sposób określony w art. 3.
Art. 6.1. Do dnia 31 grudnia 2021 r. minimalne wynagrodzenie ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto.
2. Do dnia, o którym mowa w ust. 1, pracodawca dokonuje podwyższania wynagrodzenia pracownika, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe od minimalnego wynagrodzenia, w terminie do dnia 1 lipca każdego roku, z uwzględnieniem następujących warunków:
1) sposób podwyższania wynagrodzenia ustalają, w drodze porozumienia, strony uprawnione w danym podmiocie leczniczym do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy, zwanego dalej „porozumieniem”;
2) podmiot leczniczy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, zawiera porozumienie z pracownikiem wybranym przez pracowników podmiotu leczniczego do reprezentowania ich interesów;
3) porozumienie zawiera się corocznie w terminie do dnia 31 maja;
4) jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w pkt 3, sposób podwyższenia wynagrodzenia ustala kierownik podmiotu leczniczego, w drodze zarządzenia, zwanego dalej „zarządzeniem”, nie później niż w okresie miesiąca od dnia upływu tego terminu;
5) ustalony w drodze porozumienia albo zarządzenia sposób podwyższenia wynagrodzenia uwzględnia sytuację i możliwości finansowe podmiotu leczniczego oraz zapewnia proporcjonalny dla każdej z grup zawodowych średni wzrost tego wynagrodzenia, przy czym:
a) do dnia 1 lipca 2018 r. wynagrodzenie pracowników zostaje podwyższone co najmniej o 20 % kwoty stanowiącej różnicę między minimalnym wynagrodzeniem, a wynagrodzeniem zasadniczym pracownika,
b) w kolejnych latach wynagrodzenie pracownika jest podwyższane każdorazowo co najmniej o 20 % kwoty stanowiącej różnicę między minimalnym wynagrodzeniem, a wynagrodzeniem zasadniczym pracownika, aż do osiągnięcia minimalnego wynagrodzenia.

Art.7. Kontrolę wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 6, przeprowadza:
1) podmiot tworzący w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.
o działalności leczniczej;
2) Państwowa Inspekcja Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 640 i 1240).

Art. 8. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Prywaciarze nadal walczą o zyski z ratownictwa.

Warszawa, 15-06-2016
SOR.450.20.2016.MS
Protokół z posiedzenia Podzespołu ds. ratownictwa medycznego
Trójstronnego Zespołu do Spraw Ochrony Zdrowia
z dnia 2 czerwca 2016 r.
Na posiedzeniu obecne były osoby wg listy obecności stanowiącej załącznik do
niniejszego protokołu.
Posiedzenie otworzył Pan Marek Tombarkiewicz – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie
Zdrowia, prezentując rolę, jaką w opinii resortu zdrowia powinien odegrać Podzespół
ds. ratownictwa medycznego. Wspólnie z Panem Mateuszem Komzą – Dyrektorem
Departamentu Spraw Obronnych, Zarządzania Kryzysowego, Ratownictwa
Medycznego i Ochrony Informacji Niejawnych (DSOZKRMiOIN) opisali obecny etap
prac nad zmianą przepisów dotyczących ratownictwa medycznego oraz kwestie
przyszłorocznego finansowania zespołów ratownictwa medycznego, wraz z informacją
o wniosku Ministra Zdrowia do Ministra Finansów w powyższym zakresie. Wniosek ten
został przygotowany na podstawie wniosków wojewodów. Ujęto w nim planowany
wzrost wynagrodzenia dla ratowników medycznych i pielęgniarek systemu
zatrudnionych u podwykonawców, zwiększenie unormowanej liczby zespołów, a także
ogólny wzrost kosztów działalności zespołów oszacowany na podstawie
prognozowanego wskaźnika inflacji. Kwota wnioskowana do MF przez MZ wyniosła
1 960 694 tys. zł, bez kwot na progresywne podwyżki dla pielęgniarek i położnych.
Stanowi to wzrost o ponad 113 mln zł w stosunku do roku 2016.
Pan Roman Pałka (Związek Pracodawców Ratownictwa Medycznego SP ZOZ)
podkreślił, że wojewodowie nie zbierali od dysponentów ZRM danych dotyczących
rzeczywistych kosztów ponoszonych przez nich w związku z realizacją świadczeń
ratowniczych przedszpitalnych. Tym samym w jego opinii resort zdrowia nie ma
informacji o prawdziwych kosztach funkcjonowania zespołów ratownictwa
medycznego.
W dalszym ciągu wywiązała się dyskusja nt. kwot, jakie zostały ujęte we wnioskach
wojewodów do Ministra Zdrowia oraz wniosku Ministra Zdrowia do Ministra Finansów.
Przedstawiciele NSZZ Solidarność – Pan Dariusz Mądraszewski i Pan Marian Zepchła
podkreślili potrzebę przyznania ratownikom medycznym podwyżek na analogicznym
poziomie, jak podwyżki przyznane w ubiegłym roku pielęgniarkom i położnym
(progresywne od kwoty 400 zł do docelowych 1600 zł). Reprezentanci „Solidarności”
wskazali, że kwoty wnioskowane przez MZ do MF są zaniżone w stosunku do potrzeb,
że zarobki ratowników medycznych są niedoszacowane, że wielu z nich odchodzi
z ratownictwa pozaszpitalnego do pracy w szpitalach. Podnieśli ponadto, że z kwot
przyznanych na zadania zespołów ratownictwa medycznego finansowane są potrzeby
inwestycyjne dysponentów ZRM m.in. zakup ambulansów.
Pani Elżbieta Szostak (Forum Związków Zawodowych) wyraziła pogląd, iż nie należy
dążyć do skłócania grup zawodowych z powodu podwyżek. Wskazała, że celem
podwyżek miała być zachęta dla pielęgniarek do pozostania w zawodzie na obecnych
stanowiskach pracy, gdyż deficyty w tym obszarze są odczuwalne. Podkreśliła też, że
kwoty o których się mówi nie są kwotami netto i z przyznanych 400 zł. pielęgniarka
otrzymuje tylko ponad 200 zł.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie Medycznych czynności rattunkowych podpisane

Minister Zdrowia Konstanty Radziwiłł podpisał w dniu 20 kwietnia 2016 r "Rozporządzenie w sprawie medycznych czynności ratunkowych i świadczeń zdrowotnych innych niż medyczne czynności ratunkowe , które mogą być wykonywane przez ratownika medycznego".
Rozporządzenie ogłoszono 27.04.2016r. w Dzienniku Ustaw 2016 poz.587
Rozporządzenie wejdzie w życie po 14 dniach od dnia ogłoszenia.

Konferencja Uzgodnieniowa dotycząca rozporządzenia w sprawie medycznych czynności ratunkowych

To nie Prima Aprilis!
- ratownik medyczny zyska nowe uprawnienia
- psy szczekają, karawana idzie dalej…

Wczoraj, 1 kwietnia w Ministerstwie Zdrowia odbyła się Konferencja Uzgodnieniowa dotycząca rozporządzenia w sprawie medycznych czynności ratunkowych i świadczeń zdrowotnych innych niż medyczne czynności ratunkowe, które mogą być udzielane przez ratownika medycznego. Konferencja trwała prawie 6 godzin, podczas których przeanalizowano uwagi wniesione do Ministerstwa Zdrowia w trakcie konsultacji publicznych. W tym miejscu należy pochwalić urzędników Ministerstwa Zdrowia za świetne
i odpowiednio wcześniejsze przygotowanie tabeli uwag (ponad 130 stron uwag samych organizacji i podmiotów konsultujących), co ułatwiło sprawne procedowanie rozporządzenia. W początkowej fazie brał udział Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Marek Tombarkiewicz, a następnie przewodzenie obradom przejął Mateusz Komza Dyrektor Departamentu Spraw Obronnych, Zarządzania Kryzysowego, Ratownictwa Medycznego
i Ochrony Informacji Niejawnych. W spotkaniu uczestniczyło ok. 50 osób, przedstawiciele ratowników medycznych, lekarzy, pielęgniarek, a także MON, PSP, GOPR, LPR, urzędów, towarzystw naukowych, pracodawców, jak i lotniska im. Chopina.
Podczas poprzedzających Konferencję konsultacji publicznych (trwających do 22 lutego) i do samej Konferencji byliśmy świadkami histerycznych zachowań działaczek organizacji pielęgniarskich. W licznych wypowiedziach widoczna była małostkowość granicząca ze śmiesznością, zawód ratownika medycznego był poniżany i dyskredytowany. Panie pielęgniarki (aktywistki) wystawiły same sobie świadectwo, chyba lecząc swoje bliżej nieokreślone kompleksy w stosunku do zawodu ratownika medycznego. Osoby sygnujące swoim nazwiskiem pisma na temat uprawnień zawodowych ratowników medycznych wielokrotnie skompromitowały się brakiem znajomości kwalifikacji zawodowych ratowników medycznych i szczegółowych programów kształcenia i praktyk. Byliśmy świadkami żenującej mowy nienawiści przedstawicieli jednego zawodu do drugiego. Nawet nie mam ochoty na przedstawianie tych osób, bo niczemu by to nie służyło. Kompetencje ratownika medycznego zapisane w projektowanym rozporządzeniu nijak się mają do kompetencji pielęgniarek. Wiele czynności związanych z pacjentem nadal będzie mogła wykonać TYLKO pielęgniarka. Pielęgniarki (aktywistki NRPiP, PTP i OZZPiP) jak twierdzy bronią wejścia na oddziały szpitalne przed ratownikami medycznymi – chcą by pracowali oni tylko w karetkach i SOR-ach.

Związki zawodowe pracowników medycznych wspólnie walczą o nowy system płac

Związki zawodowe pracowników medycznych wspólnie walczą o nowy system płac

O sprawiedliwy system wynagradzania pracowników ochrony zdrowia zaapelowało wspólnie w poniedziałek (14 marca) dziewięć ogólnokrajowych związków zawodowych skupiających różne zawody medyczne. Postulują oni ustawowe określenie minimalnych wynagrodzeń pracowników medycznych.

Podczas konferencji "Czy dobra zmiana w ochronie zdrowia jest możliwa bez strajku?" przedstawiciele związków podpisali pismo do premier Beaty Szydło. Związkowcy oczekują, że premier spotka się z nimi i rząd przygotowuje projekt ustawy określającej minimalne stawki pensji zasadniczej dla poszczególnych grup zawodowych.
Związkowcy poinformowali też, że w przypadku braku pozytywnej reakcji na ich postulaty skorzystają oni z prawa do organizowania akcji protestacyjnych, łącznie ze strajkiem wszystkich zawodów medycznych.
Roman Badach-Rogowski z Krajowego Związku Zawodowego Pracowników Ratownictwa Medycznego (KZZPRM) oceniał, że w systemie ochrony zdrowia brakuje "negocjacyjnych" sposobów ustalania wynagrodzeń pracowników.
- Płace w ochronie zdrowia rosną jedynie od strajku do strajku - zaznaczył. Wyjaśnił, że celem porozumienia związków jest wypracowanie systemu, który pozwoli na dojście do uczciwych wynagrodzeń.
Ile zarabiają ratownicy medyczni?
Jak poinformował nas Badach-Rogowski, ratownicy medyczni zatrudnieni na etatach zarabiają w granicach: od płacy minimalnej - nieco powyżej 1,5 tys. zł, do ponad 3 tys zł. - Większość ratowników pracuje na kontraktach, czyli faktycznie umowach śmieciowych - twierdzi nasz rozmówca.
Na ratowniczych kontraktach stawki godzinowe zaczynają się od ok. 12 zł (nawet gdzieniegdzie są niższe), a sięgają maksymalnie 25-30 zł; z tym, że pracownik musi opłacić prawie 1200 zł ZUS-u.
- Jeżeli przyjmiemy, że na kontrakcie ratownik chciałby pracować jak na etacie ok. 170 godz. w miesiącu, to mnożąc to przez najniższą 12-złotową stawkę otrzymujemy ok. 2 tys. złotych. Z tego po odjęciu 1200 zł opłat, żeby być ubezpieczonym i żeby prowadzić działalność, zostaje mu 800-900 zł - twierdzi Badach-Rogowski.
Dlatego większość ratowników nie pracuje tylko na etacie. Jak przekonuje szef związkowców, na wezwanie często przyjeżdża karetką ratownik medyczny, który jest w pracy drugą dobę, a bywa, że i trzecią.
Dodaje: - W niektórych jednostkach przy systemie pracy dzień i noc/wolne/ponownie dzień i noc ratownicy mają 21-22 dyżury w miesiącu, co daje ponad 250 godzin w jednym pogotowiu. Później ratownik jedzie do pracy w innym miejscu. Nierzadko czas pracy ratowników przekracza 400 godzin miesięcznie.
Jak mówi Badach-Rogowski, "cierpliwość się wyczerpała". Zarówno on, jak i przedstawiciele innych związków, mówią o "historycznym porozumieniu". - Dzisiejsza konferencja pokazała, że pierwszy raz w historii wszystkie zawody medyczne potrafiły się porozumieć. Minister zdrowia proponował, żebyśmy przedstawili propozycje stawek minimalnych w poszczególnych zawodach medycznych w publicznej służbie zdrowia. Zrobiliśmy to. Teraz czas na rząd - mówi.

Ratownicy medyczni oszukani



Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw podpisany przez Prezydenta.

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw podpisany przez Prezydenta.
Prezydent Andrzej Duda podpisał rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw.
Poniżej link do strony z pełną treścią (o zmianach ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym od strony 171 do 192):
http://orka.sejm.gov.pl/opinie7.nsf/nazwa/3763_u/$file/3763_u.pdf
Celem ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw jest doprecyzowanie, a częściowo również stworzenie, ram prawnych niezbędnych do wdrożenia rozwiązań w zakresie systemu informacji w ochronie zdrowia. Ustawa realizuje cele wskazane w uzasadnieniu ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, obejmujące w szczególności:

Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o PRM podpisany przez Prezydenta.

Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o PRM podpisany przez Prezydenta.
Prezydent Andrzej Duda podpisał Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ustawy o działalności leczniczej oraz ustawy o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw. Poniżej link do strony z pełną treścią:
http://orka.sejm.gov.pl/opinie7.nsf/nazwa/3837_u/$file/3837_u.pdf
Podmioty lecznicze muszą dostosować do końca 2017 r. swoje placówki do obowiązujących norm budowlanych czy przeciwpożarowych. Nowelizacja wydłuża też czas na wprowadzenie obowiązku posiadania przez szpitale umowy ubezpieczenia z tytułu zdarzeń medycznych. Nowela przewiduje ponadto m.in. zmiany dotyczące wymagań w odniesieniu do centrów urazowych dla dzieci. Definiuje, że takie centrum jest wydzieloną częścią szpitala, w którym działa szpitalny oddział ratunkowy i gdzie specjalistyczne oddziały są powiązane ze sobą organizacyjnie oraz zakresem zadań, by szybko diagnozować i leczyć pacjenta.
W znowelizowanej ustawie zapisano m.in., że dopiero od stycznia 2021 r. wejdzie w życie przepis zakładający, iż centrum urazowe dysponuje lądowiskiem lub lotniskiem dla śmigłowca ratunkowego, zlokalizowanym w takiej odległości, aby możliwe było przyjęcie pacjenta urazowego dziecięcego bez pośrednictwa specjalistycznego środka transportu sanitarnego.
Podczas prac legislacyjnych posłowie zdecydowali o dodaniu do noweli przepisów określających zadania ratowników medycznych: m.in. udzielanie świadczeń zdrowotnych - samodzielnie lub pod nadzorem lekarza; zabezpieczenie osób znajdujących się w miejscu zdarzenia oraz podejmowanie działań zapobiegających zwiększeniu liczby osób poszkodowanych. W myśl ustawy zadaniami ratownika są również transport chorego i udzielanie wsparcia psychicznego w sytuacji powodującej stan nagłego zagrożenia zdrowotnego.

OBRADY NARODOWEJ RADY ROZWOJU 16.10.2015 KOMENTARZ

OBRADY NARODOWEJ RADY ROZWOJU 16.10.2015 KOMENTARZ
Dostąpiłem nie lada wyróżnienia, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda zaprosił mnie, przedstawiciela Krajowego Związku Zawodowego Pracowników Ratownictwa Medycznego jako eksperta w dziedzinie ochrony zdrowia na Inauguracyjne posiedzenie Narodowej Rady Rozwoju, które odbyło się 16 bm. w Pałacu Prezydenckim. Tematem obrad było „Bezpieczeństwo zdrowotne polaków – diagnoza sytuacji”. Debatowało 87 członków NRR, dziesięciu ekspertów ochrony zdrowia i Prezydent RP wraz z przedstawicielami Jego Kancelarii. We wstępnym referacie Marek Balicki ocenił, że reforma zdrowia wprowadzona 16 lat temu doprowadziła do istnienia systemu nastawionego na zysk, co pogorszyło realizację celów zdrowotnych i zwiększyło nierówności w dostępie do opieki medycznej. Stwierdził, że jeśli państwo nie jest w stanie zapewnić swym obywatelom wszystkiego co oferuje medycyna, to konieczne jest dążenie do maksymalnie efektywnego wykorzystania ograniczonych środków i zasobów.
Wygenerowano w sekund: 0.02
449,451 Unikalnych wizyt